Sahabat

kadang2 sy lupa.
sy punya sahabat.
kadang2 sy beckp tnpa memikirkan perasaannya.
sy pikir balek.ye sy salah.
sy terlalu ego utk mengatakan maaf.
sy tak tahu rupanya sahabat sy sedih sbb sy.
jahatnye sy.
sy harap sahabat sy memahami sy.
tp sy lupa sy pon tak cuba memahami die.
sy harap die gembirakan ati sy.
tp sy tak penah pon menggembirakan hati die.
sy harap die jadi terbaik sy.
sy tnya balek, terbaikkah sy?
suatu hari, perpisahan terjadi.
sy dan sahabat berpisah.
baru la sy mengerti erti persahabatan.
tnpa sahabat, sy sunyi.
sy rasa keseorangn.
br sy tahu betapa sahabat sy yg terbaik.
betapa sahabat sy memahami sy dr org laen.
jahatnye sy sbb slalu melukai hatinya dl.
sy menyesal.


"Selemah lemah manusia ialah orang yg tidak boleh mencari sahabat dan org yg lebih lemah dari itu ialah org yg mensia2kan sahabat yang tlh dicari". (Saidina Ali)




sahabat2 semua,
sy sgt bertuah punya kalian sbg sahabat.
maafkan sgl kekhilafan.
sesungguhnya sy mencuba menjadi yg terbaek.
tp kdg2 xmampu.
terima kasih atas semuanya.
=)